بانگ سوختن

گفتی که ز عشق هرکه افروخته نیست

با او سر سوزنی دلت دوخته نیست

ما سوخته ایم همچو شمع از دل و جان

در هیچ کجا همچو ما سوخته نیست

پروانه که بانگ 1 سر میداد

دیدیم سحر بال و پرش سوخته نیست

بلبل که بهار نغمه میخواند ز عشق

دیدیم خزان در غم گل سوخته نیست

زاهد که بجز سجده ی سهوش نبود

در خاطر خام جنت اندوخته بود

 ای دوست اگر هست خطا در شعرم

بگذر ز جوان، حافظ دل سوخته نیست

#آرش_جوان